Ժամանակակից հայ գրողներ

«Հայ ժամանակակից գրողներ»  հախագծի շրջանակներում ծանոթացա և կարդացի Հրաչյա Սարիբեկյան ստեղծագոծություններին: Ինձ հատկապես դուր եկավ «ԲԱՑ ՄՆԱՑԱԾ ՇԻՐԻՄ»-ը:
Այս պատմվածքը իսկապես օրինակն է նրա, ինչը կատարվում է հիմա: Երիտասարդները մոռանում են իրենց այն հարազատներին, որոնք մեծացրել և սիրել են նրանց: Կարծում եմ՝ չի կարելի այդքան անտարբեր լինել այն մարդկանց նկատմամբ, ում համար կարևոր է մեր ուշադրութունը: Հերոսը անգամ չէր գնացել իր տատիկի հողարկավորությանը մասնակցելու, և այդ միտքը նրան հանգիստ չեր տալիս. ամենավատ զգացումը մեղքի զգացումն էր, որը զգում էր հերոսը: Նա այնքան էր հեռացել իր հարազատներից, որ անգամ չէր կարողանում գտնել շիրիմը, որի շնորհիվ նա, հնարավոր է, հանգստություն գտներ: Ինձ համար անընդունելի է այդ անտարբերությունը, որը կարող է վիրավորել հարազատ մարդկանց:

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s